Styl współczesny obejmuje meble projektowane zgodnie z aktualnymi potrzebami użytkowymi, technologicznymi i estetycznymi. W pytaniach egzaminacyjnych najczęściej rozpoznaje się go po prostych formach, gładkich powierzchniach i braku bogatej ornamentyki.
Cechy charakterystyczne
Meble współczesne zwykle mają:
- proste, geometryczne kształty,
- gładkie fronty bez rzeźbień i dekoracyjnych profili,
- ograniczoną liczbę ozdób lub całkowity ich brak,
- kolorystykę neutralną: biel, czerń, szarość, odcienie drewna,
- powierzchnie matowe, półmatowe lub lakierowane na wysoki połysk,
- ukryte lub minimalistyczne uchwyty,
- konstrukcję modułową i funkcjonalną.
Materiały i wykonanie
W meblach współczesnych często stosuje się płyty drewnopochodne, np. płytę wiórową, MDF, sklejkę, a także okleiny, laminaty, szkło, metal i tworzywa sztuczne. Ważna jest łatwość produkcji seryjnej, montażu oraz dopasowania do wnętrza.
Jak odróżnić od stylów historycznych?
Styl współczesny różni się od stylów historycznych przede wszystkim prostotą. Meble gotyckie, barokowe czy klasycystyczne mają cechy epoki: dekoracje, ornamenty, profilowania, rzeźbienia lub charakterystyczne proporcje. Meble współczesne są natomiast oszczędne w formie i podporządkowane funkcji.
Przykład egzaminacyjny
Zabudowa ścienna z prostymi białymi frontami, szafkami RTV, poziomymi liniami i brakiem zdobień to typowy przykład mebli współczesnych, a nie gotyckich, barokowych ani klasycystycznych.