Styl zakopiański to polski styl inspirowany sztuką ludową Podhala. Rozwinął się pod koniec XIX wieku, a jego głównym propagatorem był Stanisław Witkiewicz. W meblarstwie łatwo odróżnić go od stylów historycznych, takich jak renesans, klasycyzm czy secesja.
Cechy charakterystyczne
Meble w stylu zakopiańskim mają zwykle masywną, prostą konstrukcję i są wykonywane głównie z drewna iglastego, szczególnie świerkowego. Ich dekoracja opiera się na motywach ludowych i podhalańskich.
Typowe cechy to:
- geometryczne i roślinne ornamenty snycerskie,
- motyw parzenicy, rozety, leluji, gwiazdy i ząbkowania,
- widoczna struktura drewna,
- proste formy konstrukcyjne,
- dekoracyjne wycinanie i rzeźbienie elementów.
Jak rozpoznać na egzaminie?
Jeżeli mebel ma wygląd ludowy, góralski, z ornamentem podhalańskim i prostszą bryłą, można podejrzewać styl zakopiański. Nie należy go mylić z renesansem, który ma cięższą, bardziej reprezentacyjną formę, bogate podziały architektoniczne, kolumny, płyciny i dekoracje inspirowane antykiem.
Przykłady wyrobów
W stylu zakopiańskim wykonywano m.in. krzesła, stoły, ławy, kredensy, skrzynie i elementy wyposażenia wnętrz. Styl ten jest szczególnie związany z architekturą i rzemiosłem regionu Podhala.