Złącze czopowe uciosowe pojedyncze to połączenie stolarskie, w którym jeden element ma pojedynczy czop, a drugi odpowiednie gniazdo. Czoła łączonych elementów są przycięte pod kątem, najczęściej 45°, czyli wykonane na ucios.
Cechy rozpoznawcze
Najważniejsze elementy tego złącza to:
- jeden czop wykonany na końcu elementu,
- jedno gniazdo w drugim elemencie,
- skośne powierzchnie styku tworzące ucios,
- połączenie najczęściej stosowane w narożach ram i konstrukcji drewnianych.
Określenie pojedyncze oznacza, że występuje tylko jeden czop. Gdyby były dwa czopy obok siebie lub jeden nad drugim, byłoby to złącze czopowe uciosowe podwójne.
Zastosowanie
Złącze tego typu stosuje się tam, gdzie potrzebne jest estetyczne połączenie narożne oraz większa wytrzymałość niż przy samym sklejeniu powierzchni uciosowych. Może występować między innymi w:
- ramach drewnianych,
- elementach mebli szkieletowych,
- konstrukcjach stolarskich wymagających dokładnego spasowania naroża.
Jak odróżnić od innych złączy?
Nie należy mylić go ze złączem widlicowym, w którym jeden element obejmuje drugi jak widełki. Nie jest to też złącze półkrzyżowe, ponieważ elementy nie nakładają się płasko na siebie na zakładkę. W złączu czopowym uciosowym pojedynczym kluczowe są: czop, gniazdo i skośne przycięcie czoła elementów.