Konstrukcja ramowo-płycinowa to sposób budowy elementów meblowych, w którym podstawę stanowi rama, a jej środek wypełnia płycina. Tak wykonuje się m.in. drzwi szaf, fronty meblowe, boazerie, ścianki i elementy zabudowy.
Z czego składa się konstrukcja?
Typowy element ramowo-płycinowy składa się z:
- ramiaków pionowych – bocznych elementów ramy,
- ramiaków poziomych – górnego i dolnego elementu ramy,
- płyciny – wypełnienia umieszczonego wewnątrz ramy,
- często także szprosów lub dodatkowych podziałów.
Rama najczęściej łączona jest za pomocą połączeń stolarskich, np. czopowo-gniazdowych. Płycina może być wykonana z drewna litego, sklejki, płyty MDF lub płyty wiórowej.
Jak rozpoznać na rysunku?
Szafa lub front o konstrukcji ramowo-płycinowej ma wyraźnie widoczne obramowanie oraz oddzielone od niego wypełnienie. Nie jest to jednolita, gładka płyta. Charakterystyczne są podziały na pola, profilowane krawędzie, cofnięta lub wypukła płycina oraz widoczne ramiaki.
Cechy użytkowe
Zalety konstrukcji ramowo-płycinowej:
- dobra sztywność elementu,
- estetyczny, klasyczny wygląd,
- możliwość pracy drewna przy zmianach wilgotności,
- łatwość wykonywania ozdobnych podziałów.
Ważne na egzaminie
Jeśli w pytaniu trzeba wskazać szafę ramowo-płycinową, należy szukać mebla, którego drzwi lub boki mają ramę z wypełnionymi polami, a nie jednolitą płytę ani konstrukcję skrzyniową bez podziałów.