Meble rokokowe
Słownik kwalifikacji DRM.04 - Wytwarzanie wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych
Meble rokokowe to meble charakterystyczne dla XVIII wieku, szczególnie dla wnętrz dworskich i salonowych. Styl rokoko rozwinął się po baroku, ale jest od niego lżejszy, bardziej dekoracyjny i swobodny w formie.
Cechy rozpoznawcze
Najważniejsze cechy mebli rokokowych to:
- faliste, wygięte linie konstrukcji,
- nogi kabriolowe, czyli esowato wygięte nogi mebla,
- bogata, ale delikatna dekoracja snycerska,
- motywy muszli, rocailles, liści, kwiatów i wolut,
- częsta asymetria ornamentów,
- lekkość bryły w porównaniu z masywnym barokiem,
- stosowanie oklein, intarsji, złocenia i politury.
Typowe wyroby
W stylu rokoko wykonywano m.in. komody, sekretery, konsole, stoliki, fotele i krzesła salonowe. Meble często miały zaokrąglone naroża, wypukłe fronty oraz ozdobne okucia.
Jak odróżnić rokoko od baroku?
Barok jest bardziej monumentalny, ciężki i symetryczny. Rokoko jest lżejsze, bardziej finezyjne i dekoracyjne, z przewagą linii giętych oraz ornamentów przypominających muszle i rośliny.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli na ilustracji widać mebel o wygiętych nóżkach, falistym froncie, ozdobnych okuciach i lekkiej, salonowej formie, najczęściej będzie to rokoko.