Parzenie drewna

Słownik kwalifikacji DRM.04 - Wytwarzanie wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Parzenie drewna to obróbka hydrotermiczna polegająca na działaniu na drewno parą wodną lub gorącą wodą. Stosuje się ją głównie w celu zwiększenia plastyczności drewna, ułatwienia gięcia, zmniejszenia naprężeń oraz poprawy podatności materiału na dalszą obróbkę.

Od czego zależy czas parzenia?

Czas parzenia dobiera się przede wszystkim według:
- gatunku drewna,
- grubości elementu,
- przeznaczenia elementu,
- wymaganej podatności na gięcie lub formowanie.

Drewno twarde liściaste, takie jak dąb, buk i jesion, zwykle wymaga dłuższego parzenia niż drewno iglaste, np. sosna. Wynika to z większej gęstości i budowy anatomicznej tych gatunków.

Jak odczytywać czas z tabeli?

Aby dobrać czas parzenia, należy:
1. odnaleźć w tabeli właściwy gatunek drewna,
2. wybrać odpowiedni przedział grubości elementu,
3. odczytać przypisany do niego czas parzenia.

Przykład: dla elementu z drewna dębowego o grubości 18 mm wybiera się grupę gatunków: jesion, dąb, buk. Grubość 18 mm mieści się w przedziale 16–20 mm, dlatego czas parzenia wynosi 75–90 minut.

Znaczenie w egzaminie

W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej nie trzeba obliczać czasu, lecz prawidłowo odczytać dane z tabeli. Kluczowe jest jednoczesne uwzględnienie dwóch informacji: gatunku drewna i grubości elementu.