Szlifowanie płaszczyznowe to obróbka ścierna wykonywana na dużych, równych powierzchniach drewna, materiałów drewnopochodnych lub elementów meblowych. Stosuje się ją m.in. do wyrównywania powierzchni, przygotowania pod lakierowanie oraz usuwania starych lub uszkodzonych powłok wykończeniowych.
Kiedy stosuje się szlifowanie płaszczyznowe?
Ten rodzaj obróbki wybiera się, gdy element ma płaską powierzchnię, np. blat, drzwi meblowe, bok szafy, półkę lub płytę o dużych wymiarach. W pytaniach egzaminacyjnych wskazówką są często wymiary typu 1200 x 600 mm, które sugerują dużą płaszczyznę, a nie profil.
Zastosowanie
Szlifowanie płaszczyznowe służy do:
- usuwania uszkodzonej powłoki lakierniczej, olejowej lub malarskiej,
- matowienia powierzchni przed kolejnym lakierowaniem,
- wygładzania drewna po wcześniejszej obróbce,
- wyrównywania niewielkich nierówności powierzchni.
Czym różni się od szlifowania profilowego?
Szlifowanie płaszczyznowe dotyczy powierzchni płaskich. Szlifowanie profilowe wykonuje się na elementach o kształtach ozdobnych, zaokrąglonych, frezowanych lub wklęsło-wypukłych, np. listwach profilowych.
Dlaczego nie struganie?
Struganie usuwa warstwę materiału za pomocą noża skrawającego i służy głównie do obróbki drewna, a nie do typowego zdejmowania powłok wykończeniowych z elementów meblowych. Przy usuwaniu lakieru z płaskiej powierzchni właściwsze jest szlifowanie płaszczyznowe, ponieważ pozwala stopniowo i równomiernie usunąć powłokę bez nadmiernego zbierania drewna.