Trasowanie tarcicy to wyznaczanie na powierzchni deski, bali lub innego elementu linii cięcia, wymiarów przyszłego wyrobu oraz miejsc obróbki. Wykonuje się je przed przerzynaniem, rozkrojem lub dalszą obróbką drewna.
Podstawowe narzędzia
Do prostego wyznaczania elementów na tarcicy potrzebne są najczęściej:
- ołówek stolarski – do nanoszenia oznaczeń,
- taśma zwijana – do odmierzania długości, np. 4,8 m,
- sznurek traserski – do wyznaczania długiej, prostej linii, np. przy określaniu szerokości elementu na tarcicy nieobrzynanej.
W przypadku długich elementów taśma zwijana jest praktyczniejsza niż krótka metrówka, ponieważ pozwala odmierzyć kilka metrów bez wielokrotnego przykładania miary. Sznurek ułatwia natomiast poprowadzenie prostej linii na dużej długości.
Trasowanie tarcicy nieobrzynanej
Tarcica nieobrzynana ma naturalne, nieregularne krawędzie. Dlatego przed rozkrojem trzeba wyznaczyć prostokątny element o wymaganej długości i szerokości, uwzględniając krzywiznę boków, oflisy, pęknięcia i inne wady drewna.
Przykład: aby wyznaczyć element o długości 4,8 m i szerokości 20 cm, należy:
1. odmierzyć długość taśmą zwijaną,
2. zaznaczyć punkty ołówkiem,
3. za pomocą sznurka wyznaczyć prostą linię cięcia,
4. sprawdzić, czy w wyznaczonym obszarze nie ma istotnych wad drewna.
Czego zwykle się tu nie używa?
Do takiego zadania nie są potrzebne: pion, poziomnica ani cyrkiel. Pion i poziomnica służą głównie do kontroli pionu lub poziomu, a cyrkiel do przenoszenia wymiarów i trasowania łuków lub okręgów.