Wiercenie w drewnie

Słownik kwalifikacji DRM.04 - Wytwarzanie wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Wiercenie to rodzaj obróbki skrawaniem polegający na wykonywaniu otworów lub gniazd za pomocą wiertła. W technologii wyrobów z drewna stosuje się je m.in. do wykonywania otworów konstrukcyjnych, montażowych oraz płytkich zagłębień pod okucia meblowe.

Zastosowanie

Wiercenie wykorzystuje się do wykonywania:
- otworów pod kołki drewniane,
- otworów pod wkręty i śruby,
- gniazd pod zawiasy puszkowe,
- otworów przelotowych i nieprzelotowych,
- otworów pod złącza meblowe.

W przypadku zawiasów puszkowych wykonuje się najczęściej płytkie, okrągłe gniazdo o dużej średnicy, np. 35 mm. Do takiej pracy stosuje się zwykle wiertło puszkowe lub wiertło Forstnera, które pozwala uzyskać równe dno gniazda.

Cechy wiercenia

Wiercenie różni się od frezowania tym, że podstawowym ruchem roboczym jest ruch obrotowy wiertła połączony z posuwem w głąb materiału. Narzędzie wykonuje otwór lub zagłębienie o kształcie wynikającym z jego średnicy i budowy.

Ważne zasady

Podczas wiercenia w drewnie należy:
- dokładnie wytrasować miejsce otworu,
- dobrać odpowiednią średnicę wiertła,
- ustawić właściwą głębokość wiercenia,
- unieruchomić obrabiany element,
- unikać zbyt dużego posuwu, aby nie wyrwać włókien.

W pytaniach egzaminacyjnych płytkie gniazda pod zawiasy puszkowe należy kojarzyć przede wszystkim z wierceniem, a nie ze struganiem, czopowaniem czy typowym frezowaniem.