Wiertło Forstnera

Słownik kwalifikacji DRM.04 - Wytwarzanie wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Wiertło Forstnera, nazywane też często sękownikiem albo wiertłem puszkowym, służy do wykonywania otworów o dużej średnicy, najczęściej nieprzelotowych i z płaskim dnem. W stolarstwie jest stosowane m.in. do wiercenia gniazd pod zawiasy puszkowe w drzwiczkach meblowych.

Zastosowanie

Wiertło Forstnera wykorzystuje się do:
- wiercenia otworów pod puszki zawiasów meblowych,
- wykonywania gniazd pod okucia,
- rozwiercania otworów o większej średnicy,
- wykonywania płaskodennych zagłębień w drewnie i materiałach drewnopochodnych.

Typowa średnica otworu pod standardowy zawias puszkowy wynosi 35 mm, choć mogą występować też inne rozmiary, np. 26 mm lub 40 mm.

Cechy rozpoznawcze

Wiertło Forstnera ma:
- centralny kolec prowadzący,
- ostrza obwodowe nacinające krawędź otworu,
- ostrza skrawające materiał wewnątrz otworu.

Dzięki temu wykonuje czysty, okrągły otwór o równych krawędziach. W przeciwieństwie do zwykłego wiertła krętego nie służy głównie do głębokich otworów przelotowych, lecz do precyzyjnych gniazd.

W egzaminie

Jeżeli pytanie dotyczy wiercenia gniazd pod zawiasy puszkowe, należy wybrać wiertło typu Forstnera / puszkowe / sękownik. Na ilustracjach zwykle rozpoznaje się je po szerokiej głowicy roboczej z ostrzami na obwodzie.