Zabitka zarośnięta to wada drewna powstająca w miejscu dawnego uszkodzenia pnia, które zostało stopniowo przykryte przez przyrastające warstwy drewna. Najczęściej jest skutkiem uszkodzeń mechanicznych, np. uderzenia, zranienia kory, obłamania gałęzi lub zaciosu.
Jak wygląda?
Na przekroju poprzecznym pnia zabitka zarośnięta jest widoczna jako nieregularny, łukowaty lub klinowaty fragment odróżniający się od normalnego układu słojów. Słoje wokół miejsca uszkodzenia są zaburzone i omijają zarośniętą ranę. Wada może przypominać wrośnięty fragment kory albo ciemniejsze, zniekształcone miejsce w drewnie.
Jak powstaje?
Proces powstawania zabitki zarośniętej przebiega następująco:
- pień drzewa zostaje uszkodzony,
- rana może zostać zabrudzona, zainfekowana lub częściowo zasłonięta korą,
- drzewo wytwarza nowe przyrosty,
- kolejne warstwy drewna zarastają miejsce uszkodzenia.
W efekcie wada znajduje się wewnątrz drewna, mimo że z zewnątrz pień może wyglądać poprawnie.
Znaczenie w obróbce drewna
Zabitka zarośnięta obniża jakość surowca. Może powodować:
- osłabienie wytrzymałości elementu,
- trudności w obróbce mechanicznej,
- pogorszenie wyglądu powierzchni,
- ryzyko pęknięć lub wykruszeń,
- ograniczenie zastosowania drewna w wyrobach stolarskich.
Jak odróżnić od innych wad?
Nie należy mylić zabitki zarośniętej z mimośrodowością rdzenia, gdzie rdzeń jest przesunięty względem środka przekroju. Nie jest to też skręt włókien, który dotyczy spiralnego przebiegu włókien, ani pęcherz żywiczny, czyli przestrzeń wypełniona żywicą.