Zgnilizna wewnętrzna
Słownik kwalifikacji DRM.04 - Wytwarzanie wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych
Zgnilizna wewnętrzna to wada drewna spowodowana rozkładem tkanki drzewnej przez grzyby, występująca wewnątrz pnia lub elementu drewnianego. Na przekroju poprzecznym jest widoczna najczęściej w części środkowej, podczas gdy zewnętrzne warstwy drewna mogą wyglądać pozornie zdrowo.
Jak ją rozpoznać?
Typowe cechy zgnilizny wewnętrznej to:
- zmiana barwy drewna w środku przekroju,
- ciemniejsze, brunatne lub szarawe plamy,
- nieregularny kształt uszkodzonego obszaru,
- osłabiona, krucha lub miękka struktura drewna,
- możliwość występowania pęknięć i ubytków w strefie rozkładu.
Na rysunkach egzaminacyjnych zgnilizna wewnętrzna bywa przedstawiana jako uszkodzona, ciemniejsza strefa położona w centrum przekroju pnia.
Zgnilizna wewnętrzna a zewnętrzna
Zgnilizna wewnętrzna rozwija się od środka drewna, często w twardzieli. Zgnilizna zewnętrzna zaczyna się od powierzchni, czyli od obwodu pnia lub elementu. W pytaniach z ilustracją ważne jest więc położenie uszkodzenia: środek przekroju wskazuje na zgniliznę wewnętrzną.
Znaczenie technologiczne
Drewno ze zgnilizną wewnętrzną ma obniżoną wytrzymałość mechaniczną i trwałość. Może nie nadawać się do produkcji elementów konstrukcyjnych, mebli lub wyrobów wymagających dużej jakości. Podczas sortowania taka wada zwykle powoduje odrzucenie materiału albo przeznaczenie go do mniej wymagających zastosowań.