Błędy niezasadnicze tkanin to defekty materiału, które mają niewielki wpływ na wygląd i funkcjonalność tkaniny. Nie powodują one dyskwalifikacji materiału, ponieważ można je zwykle usunąć, zamaskować albo zminimalizować ich widoczność podczas przygotowania i wykonywania wyrobu tapicerowanego.
W tapicerstwie ocena takich błędów jest ważna, ponieważ tkanina obiciowa wpływa bezpośrednio na estetykę mebla. Nie każdy defekt oznacza jednak, że materiał nie nadaje się do użycia.
Przykłady błędów niezasadniczych
Do błędów niezasadniczych można zaliczyć m.in.:
- drobne zagniecenia lub załamania materiału,
- niewielkie zabrudzenia możliwe do usunięcia,
- mało widoczne nierówności splotu,
- pojedyncze zaciągnięcia nitek,
- drobne różnice odcienia na mało eksponowanych fragmentach.
Znaczenie w pracy tapicera
Tapicer powinien ocenić, czy wada będzie widoczna po obiciu mebla oraz czy wpłynie na trwałość wyrobu. Jeżeli defekt znajduje się w miejscu niewidocznym, np. pod spodem siedziska, może nie mieć znaczenia użytkowego.
Różnica względem błędów zasadniczych
Błędy niezasadnicze są drobne i możliwe do zaakceptowania. Natomiast błędy zasadnicze wyraźnie pogarszają wygląd, wytrzymałość lub przydatność tkaniny i mogą uniemożliwić jej zastosowanie w wyrobie tapicerowanym.
Zapamiętaj
Jeżeli defekt tkaniny jest niewielki, nie obniża istotnie funkcjonalności i można go usunąć lub ukryć, określa się go jako błąd niezasadniczy.