Podłoże twarde w tapicerstwie

Słownik kwalifikacji DRM.05 - Wykonywanie wyrobów tapicerowanych

Podłoże twarde to sztywna warstwa konstrukcyjna wyrobu tapicerowanego, na której układa się kolejne warstwy tapicerskie, np. piankę, watolinę, włókninę lub pokrowiec. Jego zadaniem jest zapewnienie stabilnego oparcia i utrzymanie kształtu siedziska, oparcia albo innego elementu mebla.

Materiały stosowane na podłoże twarde

Do wykonania podłoża twardego wykorzystuje się przede wszystkim materiały płytowe, np.:

  • płytę pilśniową,
  • sklejkę,
  • płytę wiórową,
  • płytę MDF lub HDF.

W pytaniach egzaminacyjnych z tapicerstwa jako typowy materiał na podłoże twarde często wskazuje się płytę pilśniową.

Czym różni się od podłoża elastycznego?

Podłoże twarde jest sztywne i nie pracuje sprężyście pod obciążeniem. Natomiast podłoże elastyczne wykonuje się z elementów, które uginają się podczas użytkowania, np.:

  • pasów parcianych,
  • pasów gumowych,
  • sprężyn falistych,
  • sprężyn bonellowych lub kieszeniowych.

Dlatego pasy i sprężyny nie są materiałami na podłoże twarde, lecz na podłoże elastyczne lub sprężynujące.

Zastosowanie

Podłoże twarde stosuje się m.in. w:

  • siedziskach krzeseł i taboretów,
  • oparciach mebli,
  • elementach dekoracyjnych i panelach tapicerowanych,
  • meblach, w których wymagana jest większa sztywność konstrukcji.

Zapamiętaj na egzamin

Jeśli w pytaniu pojawiają się odpowiedzi: pasy parciane, pasy gumowe, płyta pilśniowa, sprężyny faliste, to materiałem na podłoże twarde jest płyta pilśniowa.