Pytania pomocnicze - DRM.05

Zszywki umożliwiają szybkie, trwałe i równomierne połączenie płyty z drewnianą ramą. Jest to metoda praktyczna w pracach tapicerskich.

Do wbijania zszywek używa się zszywacza tapicerskiego. Może być ręczny, elektryczny lub pneumatyczny.

Klej natryskowy stosuje się głównie do łączenia materiałów miękkich, np. pianki z podłożem. Nie jest typowym sposobem konstrukcyjnego mocowania płyty pilśniowej do drewnianej ramy.

Zszywki są wbijane zszywaczem i służą do szybkiego mocowania materiałów do drewna. Skoble zwykle wbija się młotkiem i stosuje w innych połączeniach tapicerskich lub pomocniczych.

Zszywki muszą być na tyle długie, aby pewnie weszły w drewno, ale nie powinny przebijać elementu na wylot. Dobór zależy od grubości płyty i ramy.

Płyta pilśniowa tworzy sztywne podłoże lub element konstrukcyjny podstawy. Stabilizuje wyrób i stanowi oparcie dla kolejnych warstw tapicerskich.

Sznurowanie stabilizuje sprężyny, utrzymuje je w odpowiednim położeniu i pozwala uzyskać równą, sprężystą powierzchnię siedziska lub oparcia.

W sznurowaniu francuskim górne oko sprężyny jest wiązane w czterech miejscach.

Sprężyny mogą się przesuwać, przechylać i pracować nierównomiernie, co obniża komfort oraz trwałość wyrobu tapicerowanego.

Jednakowe napięcie zapewnia równą pracę sprężyn i zapobiega deformacji podłoża sprężynowego.

Górne oko sprężyny jest miejscem mocowania sznura, dzięki czemu można ustabilizować sprężynę i nadać jej właściwe położenie robocze.

Sznurowanie francuskie dotyczy warstwy sprężynującej, czyli części konstrukcji odpowiedzialnej za elastyczność siedziska lub oparcia.

Należy pomnożyć koszt materiałów dla jednej sztuki danego mebla przez liczbę sztuk, a następnie zsumować wyniki dla wszystkich rodzajów mebli.

Koszt jednej pufy wynosi 45,00 zł, a liczba puf to 6, więc należy obliczyć 45,00 zł × 6 = 270,00 zł.

Koszt jednej naprawy fotela wynosi 260,00 zł, a foteli są 2, więc koszt wynosi 260,00 zł × 2 = 520,00 zł.

Koszt jednej naprawy sofy wynosi 455,00 zł, a sof są 2, więc koszt wynosi 455,00 zł × 2 = 910,00 zł.

Należy dodać koszty: 270,00 zł + 520,00 zł + 910,00 zł = 1 700,00 zł.

Koszt jednostkowy dotyczy jednej sztuki wyrobu lub naprawy, a koszt całkowity obejmuje wszystkie sztuki. Pomylenie tych wartości prowadzi do błędnego wyniku.

Drewno liściaste pochodzi z drzew mających liście, np. dębu, buku lub jesionu. Drewno iglaste pochodzi z drzew iglastych, np. sosny, świerku i jodły.

Dąb jest twardy, trwały i odporny na uszkodzenia mechaniczne. Ma też dekoracyjny rysunek słojów, co jest ważne w meblach stylowych.

W meblarstwie często stosuje się dąb, buk, jesion, klon, brzozę i orzech. Wybór zależy od wymaganej wytrzymałości, wyglądu i sposobu obróbki.

Świerk, sosna i jodła to gatunki iglaste. Dlatego nie są poprawną odpowiedzią, jeśli pytanie dotyczy drewna liściastego.

Powinno być wytrzymałe, suche, stabilne wymiarowo i odporne na pękanie. Ważna jest także możliwość solidnego łączenia elementów.

Rekonstrukcja polega na odtworzeniu uszkodzonych lub brakujących części mebla zgodnie z jego pierwotną formą. W meblach stylowych istotne jest dobranie odpowiedniego gatunku drewna i zachowanie charakteru wyrobu.

Należy zsumować koszty elementów wchodzących w skład zestawu: kanapa trzyosobowa 120 zł, kanapa dwuosobowa 90 zł oraz 4 fotele po 60 zł. Koszt jednego zestawu wynosi 120 + 90 + 4 × 60 = 450 zł.

Koszt jednego zestawu mnoży się przez liczbę zestawów. W tym zadaniu: 450 zł × 3 = 1 350 zł.

Cena 60 zł dotyczy formatki sprężynowej do jednego fotela, a zestaw zawiera 4 fotele. Dlatego koszt foteli w jednym zestawie to 4 × 60 zł = 240 zł.

Koszt jednostkowy to koszt przypadający na jeden wyrób lub jeden element zestawu, np. 120 zł za formatkę do jednej kanapy trzyosobowej albo 60 zł za formatkę do jednego fotela.

Trzeba dokładnie odczytać, czy podana cena dotyczy jednej sztuki, jednego kompletu czy całego zestawu. Następnie należy pomnożyć koszt jednostkowy przez odpowiednią liczbę elementów.

Poprawne działanie to: (120 zł + 90 zł + 4 × 60 zł) × 3 = 1 350 zł. Odpowiedź prawidłowa to D.

Pianka jest materiałem miękkim i sprężystym, dlatego gwoździe lub wkręty mogłyby ją uszkodzić albo nie zapewnić trwałego połączenia. Klej daje równomierne zespolenie na całej powierzchni.

Do tego celu stosuje się pistolet natryskowy. Pozwala on rozprowadzić klej cienką i równą warstwą.

Podłoże twarde to sztywna część konstrukcyjna wyrobu, np. płyta wiórowa, sklejka lub rama drewniana. Do niego mocuje się warstwy tapicerskie, takie jak pianka.

Szycie służy głównie do łączenia tkanin lub wykonywania prac ręcznych w tapicerce. Nie jest skuteczną metodą trwałego mocowania pianki do twardego podłoża.

Gwoździe i zszywki stosuje się głównie do mocowania tkanin, pasów, płótna lub elementów do drewnianej ramy. Nie są podstawową metodą przyklejania pianki do podłoża.

Należy dobrać odpowiedni klej, nanieść go równomiernie i zachować czas odparowania. Ważna jest też wentylacja, ponieważ kleje mogą wydzielać szkodliwe opary.

Warstwa pokryciowa jest zewnętrzną warstwą wyrobu. Chroni warstwy wewnętrzne, wpływa na wygląd oraz bezpośrednio styka się z użytkownikiem.

Skóra jest odporna na ścieranie, rozciąganie i intensywne użytkowanie. Zapewnia też odpowiednią trwałość oraz bezpieczeństwo podczas ćwiczeń.

Skóra jest bardziej odporna mechanicznie i łatwiejsza do czyszczenia. Tkaniny dekoracyjne częściej stosuje się tam, gdzie ważniejszy jest wygląd niż odporność na duże obciążenia.

Adamaszek to tkanina ozdobna, używana głównie w tapicerstwie dekoracyjnym. Nie jest przeznaczony do intensywnego tarcia i obciążeń typowych dla sprzętu sportowego.

Powinien być trwały, odporny na ścieranie, elastyczny, bezpieczny w kontakcie z ciałem i łatwy do utrzymania w czystości.

Tak. Materiał nie może łatwo się rozrywać, przesuwać ani powodować niekontrolowanego poślizgu. Dlatego stosuje się materiały wytrzymałe, takie jak skóra.

Folia chroni wyrób przed zabrudzeniem, kurzem i wilgocią podczas magazynowania oraz transportu. Jest lekka, tania i łatwa do usunięcia.

Należy chronić je przed zabrudzeniem, kurzem, zawilgoceniem, uszkodzeniami mechanicznymi oraz działaniem promieni słonecznych, które mogą powodować odbarwienia.

Filc stosuje się raczej jako materiał podkładowy, ochronny lub techniczny w konstrukcji wyrobu. Nie zapewnia tak skutecznej, szczelnej ochrony przed zabrudzeniem jak folia.

Tektura twarda może służyć jako element usztywniający, przekładka lub materiał pomocniczy. Nie jest jednak podstawowym zabezpieczeniem gotowego wyrobu przed zabrudzeniem.

Wyroby powinny być przechowywane w suchym, czystym i przewiewnym pomieszczeniu, z dala od źródeł ciepła, wilgoci i bezpośredniego nasłonecznienia.

Sznury nastawne służą do ustawienia sprężyn na odpowiedniej wysokości i w prawidłowym położeniu. Pomagają nadać siedzisku właściwy kształt i sprężystość.

Sznury wiążące stabilizują sprężyny i łączą je w jednolity układ. Dzięki nim sprężyny nie przesuwają się podczas użytkowania mebla.

Gwoździe są typowym łącznikiem w tradycyjnej tapicerce i pozwalają szybko mocować oraz napinać sznury do drewnianej ramy. Wkręty nie są standardowym rozwiązaniem do tego zadania.

Drewniana rama stanowi konstrukcyjną podstawę mebla. Do niej mocuje się elementy podłoża, sprężyny, sznury, pasy i warstwy tapicerskie.

Do wbijania gwoździ tapicerskich używa się najczęściej młotka tapicerskiego. Pozwala on precyzyjnie osadzać gwoździe w ramie.

Sznury mocuje się głównie w celu ustawienia i stabilizacji elementów sprężynujących. Tkaninę obiciową mocuje się jako warstwę zewnętrzną, zwykle zszywkami, gwoździami lub innymi łącznikami zależnie od technologii.