Pytania pomocnicze - DRM.05

Tkanina dekoracyjna jest warstwą zewnętrzną i zasłania pozostałe elementy siedziska. Jej zdjęcie umożliwia dostęp do wyściółki oraz mocowań.

Oznacza to, że siedzisko nie ma sprężyn ani układu sprężynowego. Miękkość zapewnia głównie wyściółka, np. pianka lub watolina, ułożona na podłożu.

Warstwę wyściółki mogą tworzyć m.in. pianka poliuretanowa, watolina, włókniny, włosie lub inne materiały wyściełające. Ich zadaniem jest nadanie miękkości i kształtu.

Podstawa jest elementem nośnym i zwykle znajduje się pod warstwami tapicerskimi. Najpierw trzeba usunąć tkaninę oraz wyściółkę, aby uzyskać do niej pełny dostęp.

Najczęściej używa się wyciągacza do zszywek, obcęgów, śrubokręta tapicerskiego lub innych narzędzi do usuwania mocowań. Dobór zależy od tego, czy tkanina jest mocowana zszywkami, gwoździami czy skoblami.

Należy zdejmować ją ostrożnie, aby nie uszkodzić konstrukcji i móc wykorzystać starą tkaninę jako wzór do wykroju nowego pokrycia. Warto też zapamiętać sposób jej naciągnięcia i mocowania.

W siedzisku ze sprężynami po zdjęciu pokrycia i wyściółki trzeba dodatkowo zdemontować lub ocenić układ sprężynujący. W siedzisku bez sprężyn ten etap nie występuje, więc po wyściółce przechodzi się do podstawy.

Są to tapicerowane elementy wyposażenia używane w placówkach medycznych, np. w gabinetach lekarskich, stomatologicznych i zabiegowych. Służą do badania, leczenia lub wykonywania zabiegów.

Ponieważ jest specjalistycznym wyposażeniem gabinetu lekarskiego i ma tapicerowane elementy podpierające ciało pacjentki podczas badania lub zabiegu.

Są to wyroby użytkowe lub wypoczynkowe, przeznaczone głównie do mieszkań, poczekalni albo pomieszczeń ogólnych. Nie pełnią funkcji specjalistycznego sprzętu medycznego.

Powinna być łatwa do dezynfekcji, odporna na środki chemiczne, nienasiąkliwa i trwała. Ważne jest też bezpieczeństwo oraz higiena użytkowania.

Wyroby medyczne służą do badań, leczenia lub zabiegów, np. kozetka i fotel dentystyczny. Wyroby sportowe, takie jak materac gimnastyczny czy skrzynia gimnastyczna, służą do ćwiczeń i treningu.

Trzeba sprawdzić funkcję każdego elementu w odpowiedzi. Jeśli pytanie dotyczy wyrobów medycznych, wszystkie wymienione przedmioty powinny być związane z ochroną zdrowia.

Szwy są często widoczne i wpływają na estetykę mebla. Od ich jakości zależy także trwałość połączenia elementów obicia.

Powinien być równy, prosty lub zgodny z wyznaczoną linią, mieć jednakową długość ściegu oraz właściwe naprężenie nici. Nie powinien marszczyć tkaniny ani mieć przepuszczonych ściegów.

Najczęstsze błędy to krzywe szycie, pętelkowanie nici, marszczenie materiału, przepuszczone ściegi i nieestetyczne zakończenia szwów.

Nie. Odcień tkaniny może mieć znaczenie przy doborze materiału, ale nie ocenia bezpośrednio precyzji wykonania naprawy szyciem maszynowym.

Zbyt luźna nić może tworzyć pętelki, a zbyt mocna marszczyć materiał lub powodować pękanie nici. Prawidłowe naprężenie daje równy i trwały szew.

Oznacza brak wystających nitek, równe zakończenia, brak marszczeń oraz staranne prowadzenie linii szycia zgodnie z projektem lub kształtem elementu.

Polega na przyłożeniu do powierzchni tapicerki określonego obciążenia przez krążek pomiarowy i zmierzeniu wielkości ugięcia. Im większe ugięcie, tym bardziej miękka tapicerka.

Jest to siła używana do sprawdzenia, jak bardzo tapicerka ugnie się pod naciskiem. W pytaniach egzaminacyjnych 80 daN jest wartością charakterystyczną dla klasyfikacji miękkości.

Tapicerkę uznaje się za miękką, gdy pod obciążeniem 80 daN przyłożonym krążkiem o średnicy 250 mm ugnie się co najmniej 80 mm.

Średnica krążka określa powierzchnię, na którą działa obciążenie. Dzięki temu pomiar jest porównywalny dla różnych wyrobów tapicerowanych.

Zależy od rodzaju i grubości materiałów wyściółkowych, rodzaju podłoża, zastosowanych sprężyn, pianek oraz konstrukcji całego układu tapicerskiego.

Nie. Miękkość jest cechą użytkową i konstrukcyjną, a nie oceną jakości. Tapicerka miękka może być wykonana prawidłowo i trwała.

Należy zwrócić uwagę na wartość ugięcia. Jeżeli w treści pojawia się ugięcie co najmniej 80 mm przy obciążeniu 80 daN, odpowiedzią jest tapicerka miękka.

Mebel teatralny najczęściej ma formę fotela z tapicerowanym siedziskiem i oparciem, podłokietnikami oraz konstrukcją umożliwiającą ustawienie lub montaż w rzędach dla widowni.

Fotel teatralny jest przeznaczony dla widza i zwykle montowany w rzędach, często ma uchylne siedzisko. Krzesło restauracyjne służy do siedzenia przy stole i jest zwykle łatwe do przestawiania.

Meble szkolne są projektowane głównie do sal lekcyjnych, pracy przy ławkach lub stolikach. Pokazany fotel ma cechy siedziska dla widowni, a nie wyposażenia klasy.

Tapicerka zapewnia wygodę siedzenia, poprawia estetykę sali oraz może wpływać na akustykę i trwałość użytkową mebla.

Powinny być trwałe, wygodne, odporne na intensywne użytkowanie i łatwe do utrzymania w czystości. Ważne jest także stabilne mocowanie oraz bezpieczeństwo użytkowników.

Funkcja mebla decyduje o jego konstrukcji, doborze materiałów, sposobie wykonania tapicerki i wymaganiach wytrzymałościowych.

Podłokietnik służy do podparcia ramion lub przedramion osoby siedzącej. Zwiększa komfort i pomaga utrzymać wygodną pozycję ciała.

Podłokietnik podpiera ramiona, natomiast oparcie podpiera plecy osoby siedzącej. Są to różne elementy funkcjonalne mebla.

Siedzisko jest częścią mebla przeznaczoną do siedzenia. Podpiera ciało od dołu i przenosi główny ciężar użytkownika.

Podgłówek służy do podparcia głowy lub karku. Stosuje się go szczególnie w fotelach, sofach wypoczynkowych i meblach regulowanych.

Powinien być stabilny, wygodny, odpowiednio miękki i estetycznie wykończony. Ważne jest też dopasowanie jego wysokości do funkcji mebla.

Najczęściej stosuje się konstrukcję drewnianą, drewnopochodną lub metalową, a na niej piankę, owatę i materiał obiciowy. Wykończeniem może być tkanina, skóra naturalna albo skóra ekologiczna.

Są to czynności związane z wykonywaniem, zawieszaniem i układaniem elementów dekoracyjnych z tkanin, np. firan, zasłon, stor, kotar czy narzut.

Stora pełni głównie funkcję dekoracyjną i użytkową we wnętrzu. Jej prawidłowe zawieszenie oraz ułożenie wpływa na estetykę pomieszczenia.

Prace dekoracyjne dotyczą głównie wystroju wnętrz i elementów tekstylnych. Tapicerowanie mebli polega na wykonywaniu lub odnawianiu pokryć tapicerskich na konstrukcjach meblowych.

Do takich czynności należą m.in. szycie i zawieszanie zasłon, układanie firan, montaż lambrekinów, wykonywanie narzut oraz dekoracyjne upinanie tkanin.

Tapicerowanie pufu jest wykonaniem wyrobu tapicerowanego, czyli pracą konstrukcyjno-tapicerską. Dekoracyjność może być cechą wykończenia, ale nie określa głównego zadania.

Jeśli czynność dotyczy zasłon, firan, stor, kotar lub wystroju wnętrz, zwykle jest to praca dekoracyjna. Jeśli dotyczy obicia mebla, sprzętu sportowego, samochodu lub wyrobu medycznego, jest to tapicerowanie wyrobu.

Wymiar nominalny to podstawowa, projektowa wartość wymiaru elementu. Od tej wartości określa się dopuszczalne odchyłki.

Od wymiaru nominalnego należy odjąć tolerancję: 75 mm - 0,5 mm = 74,5 mm.

Do wymiaru nominalnego należy dodać tolerancję: 75 mm + 0,5 mm = 75,5 mm.

Nie. Jest to dolna dopuszczalna granica wymiaru. Wymiarem nominalnym jest 75,0 mm.

Pozwalają kontrolować dokładność wykonania elementów, np. pianek, tkanin i formatek. Dzięki temu elementy lepiej do siebie pasują i wyrób zachowuje właściwy wygląd oraz funkcję.

Należy pomnożyć zużycie pasa na jeden mebel przez liczbę takich mebli, a następnie zsumować wyniki dla wszystkich rodzajów mebli.

Łączną długość pasa w metrach mnoży się przez cenę 1 metra. W tym zadaniu: 50 m × 1,50 zł = 75,00 zł.

Na pięć foteli potrzeba 5 × 5,0 m = 25,0 m pasa tapicerskiego.

Na dwie sofy potrzeba 2 × 12,5 m = 25,0 m pasa tapicerskiego.

Różne meble mają inne wymiary i konstrukcję, więc zużywają inną ilość materiału. Osobne obliczenia zmniejszają ryzyko pomyłki.

Cena jednostkowa to koszt jednej jednostki materiału, np. 1 metra pasa tapicerskiego. Służy do obliczenia kosztu całkowitego.

Nie. Jeśli zadanie nie podaje zapasu technologicznego, należy liczyć dokładnie według danych z treści.

Wynagrodzenie akordowe zależy od liczby wykonanych sztuk, operacji lub usług. Pracownik otrzymuje ustaloną stawkę za każdą wykonaną jednostkę pracy.

Należy pomnożyć stawkę za jedną sztukę przez liczbę wykonanych sztuk. W tym przypadku: 35 zł × 50 = 1750 zł.

Ponieważ podano stawkę za wykonanie jednego tapczanu, a nie stawkę za godzinę pracy. Jest to rozliczenie za efekt pracy, czyli akord.

Stawka akordowa to kwota wynagrodzenia przypisana do wykonania jednej jednostki pracy, np. jednego tapczanu, krzesła lub naprawy.

Warto oszacować wynik: 50 sztuk po około 35 zł daje 50 × 35, czyli 1750 zł. Następnie należy porównać wynik z odpowiedziami.