Uszkodzenia wewnętrzne mebli tapicerowanych

Słownik kwalifikacji DRM.05 - Wykonywanie wyrobów tapicerowanych

Uszkodzenia wewnętrzne to wady elementów znajdujących się pod pokryciem tapicerskim, czyli niewidocznych lub słabo widocznych z zewnątrz. Dotyczą głównie konstrukcji nośnej, podłoża elastycznego oraz warstw wyściółkowych.

Typowe przykłady

Do uszkodzeń wewnętrznych zalicza się przede wszystkim:
- przerwanie pasa tapicerskiego,
- pęknięcie sprężyny,
- odkształcenie lub zbicie wyściółki,
- poluzowanie mocowań sprężyn,
- zapadnięcie siedziska lub oparcia,
- uszkodzenia elementów podtrzymujących warstwy tapicerskie.

W pytaniach egzaminacyjnych za typowy zestaw uszkodzeń wewnętrznych należy uznać: przerwanie pasa, pęknięcia sprężyny i odkształcenie wyściółki.

Jak je rozpoznać?

Uszkodzenia wewnętrzne często objawiają się przez:
- nierówne siedzisko,
- zapadanie się mebla podczas użytkowania,
- skrzypienie lub metaliczne dźwięki,
- wyczuwalne sprężyny albo twarde miejsca,
- utratę sprężystości i komfortu siedzenia.

Różnica względem uszkodzeń zewnętrznych

Uszkodzenia zewnętrzne dotyczą widocznych części mebla, np. rozdarcia tkaniny, przetarcia obicia, plam, zmian koloru czy pęknięć szwów. Uszkodzenia wewnętrzne dotyczą elementów ukrytych pod obiciem i zwykle wymagają demontażu części tapicerki, aby je dokładnie ocenić i naprawić.

Znaczenie w naprawie

Prawidłowe rozpoznanie uszkodzeń wewnętrznych jest ważne, ponieważ sama wymiana tkaniny obiciowej nie rozwiąże problemu zapadniętego siedziska, pękniętej sprężyny lub przerwanego pasa.