Uszkodzenia zewnętrzne to wady widoczne na powierzchni mebla tapicerowanego, dotyczące głównie obicia, szwów oraz wyglądu zewnętrznego wyrobu. Można je zauważyć bez demontażu mebla.
Typowe przykłady
Do uszkodzeń zewnętrznych zalicza się przede wszystkim:
- przetarcia tkaniny lub skóry obiciowej,
- rozerwania materiału obiciowego,
- pęknięcia szwów,
- zabrudzenia powierzchni tapicerki,
- plamy i odbarwienia,
- zmechacenia, zaciągnięcia nitek, przypalenia.
W pytaniach egzaminacyjnych jako poprawne przykłady uszkodzeń zewnętrznych często występują: przetarcia tkaniny, pęknięcia szwów i zabrudzenia.
Czym różnią się od uszkodzeń wewnętrznych?
Uszkodzenia zewnętrzne dotyczą warstwy widocznej mebla. Natomiast uszkodzenia wewnętrzne obejmują elementy konstrukcyjne lub nośne, np.:
- pęknięcie ramy,
- zerwanie pasa tapicerskiego,
- pęknięcie sprężyny,
- uszkodzenie połączeń konstrukcyjnych.
Takie usterki często wymagają rozebrania tapicerki, aby je dokładnie ocenić i naprawić.
Znaczenie w pracy tapicera
Rozpoznanie rodzaju uszkodzenia jest ważne przy planowaniu naprawy. Uszkodzenia zewnętrzne mogą wymagać czyszczenia, zszycia, wymiany fragmentu obicia albo całkowitego obicia mebla nową tkaniną. Uszkodzenia wewnętrzne zwykle są bardziej pracochłonne, ponieważ dotyczą konstrukcji lub układu sprężynującego.
Jak zapamiętać?
Jeżeli uszkodzenie jest widoczne na powierzchni i dotyczy wyglądu tapicerki, najczęściej jest to uszkodzenie zewnętrzne. Jeżeli dotyczy ramy, pasów, sprężyn lub połączeń konstrukcyjnych, jest to uszkodzenie wewnętrzne.