Zaklejanie powierzchniowe

Zaklejanie powierzchniowe to proces uszlachetniania papieru polegający na naniesieniu na jego powierzchnię substancji zaklejających, najczęściej w postaci roztworu lub dyspersji. Celem jest zmniejszenie chłonności papieru oraz zwiększenie jego odporności na przenikanie cieczy, np. wody, atramentu lub farb drukarskich.

Po co stosuje się zaklejanie powierzchniowe?

Proces ten poprawia właściwości użytkowe papieru, szczególnie wtedy, gdy papier ma mieć kontakt z cieczami lub musi dobrze zachowywać się podczas drukowania i pisania.

Najważniejsze efekty zaklejania powierzchniowego:
- zmniejszenie podatności papieru na wilgoć,
- ograniczenie wsiąkania cieczy w strukturę papieru,
- poprawa odporności powierzchni na rozmazywanie atramentu,
- zwiększenie wytrzymałości powierzchniowej,
- poprawa jakości zadruku.

Jakie środki stosuje się do zaklejania?

Do zaklejania powierzchniowego stosuje się m.in.:
- skrobię i jej modyfikaty,
- kleje syntetyczne,
- lateksy,
- środki hydrofobowe,
- dodatki poprawiające wytrzymałość powierzchni.

Substancje te tworzą na powierzchni papieru cienką warstwę ograniczającą wnikanie cieczy.

Zaklejanie powierzchniowe a inne procesy

Zaklejania powierzchniowego nie należy mylić z kondycjonowaniem, które polega głównie na wyrównaniu wilgotności papieru, ani z kalandrowaniem, które poprawia gładkość i połysk przez docisk między walcami. Barwienie natomiast zmienia kolor papieru, ale nie jest podstawową metodą zwiększania odporności na wodę.

W pytaniach egzaminacyjnych, jeśli pojawia się sformułowanie: „zmniejszenie podatności papieru na wilgoć” lub „zwiększenie odporności na przenikanie cieczy”, właściwą odpowiedzią jest zwykle zaklejanie powierzchniowe.