Tektura falista dwuwarstwowa
Słownik kwalifikacji DRM.07 - Przetwórstwo wytworów papierniczych
Tektura falista dwuwarstwowa składa się z dwóch warstw papieru: jednej warstwy pofalowanej, czyli flutingu, oraz jednej warstwy płaskiej, czyli linera. Jest najprostszą odmianą tektury falistej i powstaje w procesie łączenia pofalowanego papieru z papierem płaskim za pomocą kleju.
Przebieg wytwarzania
Typowy proces odbywa się w zespole zwanym sklejarką jednostronną lub częścią tekturnicy. Obejmuje kilka etapów:
- podanie wstęgi papieru przeznaczonej na warstwę falistą,
- uformowanie fali między ogrzewanymi, rowkowanymi wałami falującymi,
- naniesienie kleju na wierzchołki fal,
- dociśnięcie warstwy falistej do warstwy płaskiej,
- utrwalenie połączenia klejowego.
Na schematach proces ten rozpoznaje się po obecności wałów falujących z charakterystycznymi zębami lub rowkami oraz po doprowadzeniu dwóch wstęg papieru: jednej do falowania, drugiej jako pokrycia płaskiego.
Cechy i zastosowanie
Tektura falista dwuwarstwowa jest elastyczna, lekka i dobrze amortyzuje uderzenia. Stosuje się ją głównie jako materiał ochronny, przekładkowy i opakowaniowy, np. do owijania wyrobów lub zabezpieczania powierzchni.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Nie należy mylić tego procesu z przekrawaniem papieru, produkcją tektury litej ani gumowaniem. Wytwarzanie tektury falistej wyróżnia się tym, że papier jest mechanicznie falowany, a następnie sklejany z warstwą płaską.