Wytrzymałość na przepuklenie

Wytrzymałość na przepuklenie to parametr określający odporność papieru, tektury litej lub tektury falistej na rozerwanie pod wpływem nacisku działającego prostopadle do powierzchni próbki. Badanie pozwala ocenić, jak materiał zachowa się przy miejscowym obciążeniu, np. podczas uderzenia, nacisku zawartości opakowania lub piętrzenia wyrobów.

Na czym polega badanie?

Próbkę tektury mocuje się pomiędzy pierścieniami dociskowymi urządzenia pomiarowego. Od spodu działa elastyczna membrana, która jest wypychana ciśnieniem hydraulicznym lub pneumatycznym. Membrana naciska na próbkę aż do jej rozerwania. Wynikiem jest maksymalne ciśnienie potrzebne do przepuklenia materiału.

Typowy schemat badania pokazuje:
- próbkę zaciśniętą między uchwytami,
- membranę naciskającą od dołu,
- kierunek działania siły powodującej wybrzuszenie,
- moment pęknięcia materiału.

Jednostki i znaczenie

Wynik podaje się najczęściej w kPa. Im większa wartość, tym większa odporność tektury na miejscowe rozerwanie. Parametr ten jest szczególnie ważny przy ocenie jakości tektury przeznaczonej na opakowania transportowe i zbiorcze.

Jak odróżnić od innych badań?

Wytrzymałość na przepuklenie nie jest tym samym co:
- sztywność zginania – odporność na odkształcenie przy zginaniu,
- odporność na ściskanie – zachowanie przy nacisku krawędziowym lub płaskim,
- absorpcja wody – zdolność pochłaniania cieczy, np. w badaniu Cobb.

Jeżeli na schemacie widać próbkę zaciskaną i wypychaną przez membranę aż do pęknięcia, chodzi o badanie wytrzymałości na przepuklenie.