Ciśnienie prasowania

Słownik kwalifikacji DRM.08 - Organizacja i prowadzenie procesów przetwarzania drewna i materiałów drewnopochodnych

Ciśnienie prasowania to nacisk wywierany przez prasę na klejone elementy, np. podczas oklejania płyt wiórowych fornirem. Jego wartość dobiera się do rodzaju kleju, materiału oraz sposobu klejenia: na zimno albo na gorąco.

Znaczenie w procesie klejenia

Prawidłowe ciśnienie zapewnia:
- równomierne rozprowadzenie kleju,
- dobry kontakt forniru z podłożem,
- uzyskanie wytrzymałej spoiny klejowej,
- ograniczenie wad, np. pęcherzy, odspojeń lub niedoklejeń.

Zbyt małe ciśnienie może powodować słabe połączenie i miejscowe odstawanie okleiny. Zbyt duże ciśnienie może natomiast prowadzić do nadmiernego wyciśnięcia kleju ze spoiny, uszkodzenia forniru lub odkształcenia płyty.

Klejenie na zimno i na gorąco

Przy klejeniu na zimno stosuje się zwykle niższe ciśnienia, a wiązanie kleju trwa dłużej. Przy klejeniu na gorąco, np. w prasie półkowej ogrzewanej olejem, proces utwardzania kleju przebiega szybciej, ale wymagane parametry należy dobrać zgodnie z tabelą technologiczną.

Przykład: dla kleju mocznikowego w klejeniu na gorąco podany zakres ciśnienia wynosi 1,2–1,5 MPa, więc minimalna wartość to 1,2 MPa.

Jak czytać dane z tabeli?

Aby dobrać ciśnienie, należy:
1. odszukać rodzaj kleju,
2. ustalić, czy proces jest na zimno, czy na gorąco,
3. wybrać właściwy zakres ciśnienia,
4. jeśli pytanie dotyczy wartości minimalnej, wskazać dolną granicę zakresu.