Fornir

Słownik kwalifikacji DRM.08 - Organizacja i prowadzenie procesów przetwarzania drewna i materiałów drewnopochodnych

Co to jest fornir?

Fornir to cienki arkusz drewna otrzymywany najczęściej przez skrawanie, łuszczenie lub cięcie drewna. Ma zwykle grubość od ułamków milimetra do kilku milimetrów. Jest podstawowym półproduktem w produkcji wielu materiałów warstwowych, takich jak sklejka, lignofol czy okleiny naturalne.

Sposoby pozyskiwania forniru

Fornir można otrzymywać przez:

  • łuszczenie – drewno obraca się wokół własnej osi, a nóż skrawa ciągłą wstęgę forniru,
  • skrawanie płaskie – nóż ścina cienkie arkusze z pryzmy lub bloku drewna,
  • cięcie piłą – rzadziej stosowane, daje większe straty materiału.

W produkcji materiałów konstrukcyjnych najczęściej wykorzystuje się forniry techniczne, które następnie są suszone, klejone i prasowane.

Znaczenie forniru w produkcji lignofolu

W lignofolu fornir stanowi główny surowiec drzewny. Poszczególne arkusze pokrywa się klejem lub impregnuje żywicą, układa w warstwy i prasuje. Dzięki temu powstaje materiał o dużej gęstości i wysokiej wytrzymałości.

Ważne rozróżnienie egzaminacyjne

Fornir to nie to samo co wióry ani zrębki. Jeśli w pytaniu pojawia się produkcja lignofolu, należy kojarzyć ją z fornirem, a nie z rozdrobnionym drewnem. Wióry są typowe dla płyt wiórowych, natomiast zrębki wykorzystuje się m.in. do produkcji mas włóknistych lub płyt pilśniowych.