Gięcie z klejeniem to sposób wykonywania elementów krzywoliniowych przez sklejenie kilku cienkich warstw drewna, forniru lub obłogu w odpowiedniej formie. Warstwy są pokrywane klejem, układane jedna na drugiej, a następnie dociskane do kopyta lub matrycy o wymaganym promieniu krzywizny. Po utwardzeniu kleju element zachowuje nadany kształt.
Kiedy stosuje się tę metodę?
Metodę stosuje się wtedy, gdy element ma mieć płynny, krzywoliniowy kształt i jednocześnie dobrą wytrzymałość. Typowe przykłady to:
- siedziska i oparcia krzeseł ze sklejki profilowanej,
- łuki i elementy dekoracyjne,
- gięte listwy i poręcze,
- elementy konstrukcyjne o dużym promieniu gięcia.
Przebieg procesu
- Przygotowuje się cienkie warstwy drewna lub forniru.
- Nanosi się klej na powierzchnie przeznaczone do łączenia.
- Warstwy układa się w pakiet zgodnie z dokumentacją technologiczną.
- Pakiet umieszcza się w formie o wymaganym kształcie.
- Stosuje się docisk, np. w prasie, ścisku lub worku próżniowym.
- Po związaniu kleju element jest wyjmowany i poddawany dalszej obróbce.
Dlaczego nie wyrzynanie ani struganie?
Wyrzynanie pozwala wyciąć kształt z płaskiego materiału, ale nie nadaje przestrzennej krzywizny takiej jak w profilowanym siedzisku. Struganie służy głównie do wyrównywania i nadawania przekroju, a nie do trwałego formowania wygiętej powierzchni. Toczenie dotyczy elementów obrotowych, więc również nie pasuje do takiego wyrobu.
Najważniejsze parametry
Na jakość elementu wpływają: grubość warstw, rodzaj kleju, wilgotność drewna, promień gięcia, czas prasowania i ciśnienie docisku. Zbyt grube warstwy lub zbyt mały promień mogą powodować pękanie albo odkształcenia po wyjęciu z formy.