Nadmiar na zeschnięcie tarcicy to dodatkowy wymiar, jaki należy przewidzieć w tarcicy mokrej lub wilgotniejszej, aby po wysuszeniu uzyskać wymagany wymiar końcowy. Drewno podczas suszenia traci wodę i zmniejsza swoje wymiary, czyli ulega skurczowi.
W praktyce nadmiary podaje się w tabelach technologicznych. Zależą one głównie od:
- gatunku drewna,
- wymiaru końcowego tarcicy,
- wymaganej wilgotności końcowej,
- kierunku skurczu drewna.
Jak obliczyć wymiar przed suszeniem?
Jeżeli w tabeli podano nadmiar na zeschnięcie, stosuje się prostą zasadę:
wymiar przed suszeniem = wymiar po wysuszeniu + nadmiar na zeschnięcie
Przykład: jeżeli tarcica modrzewiowa po wyschnięciu do wilgotności 15% ma mieć szerokość 290 mm, a tabela podaje dla tego wymiaru nadmiar 10 mm, to:
290 mm + 10 mm = 300 mm
Oznacza to, że szerokość tarcicy przed suszeniem powinna wynosić 300 mm.
Na co uważać w zadaniach egzaminacyjnych?
Najczęstszy błąd polega na odczytaniu nadmiaru z niewłaściwego wiersza tabeli. Jeśli wymiar końcowy ma wynosić 290 mm, należy szukać wiersza dla 290 mm, a nie dla 300 mm. Następnie wybiera się kolumnę odpowiednią dla gatunku drewna, np. dla modrzewia.
W zadaniach tego typu nie odejmuje się nadmiaru, ponieważ szukamy wymiaru większego, czyli wymiaru tarcicy przed zeschnięciem.