Pomiar płaskości piły polega na sprawdzeniu, czy powierzchnia piły nie jest zwichrowana, wygięta lub miejscowo odkształcona. Dotyczy to szczególnie pił tarczowych, których niewłaściwa płaskość może powodować bicie, nierówny rzaz, przegrzewanie narzędzia oraz pogorszenie bezpieczeństwa pracy.
Narzędzia stosowane do pomiaru
Do kontroli płaskości piły stosuje się:
- liniał długi – do sprawdzania większych odcinków powierzchni piły,
- liniał krótki – do kontroli lokalnych odkształceń,
- szczelinomierz – do pomiaru wielkości prześwitu między liniałem a powierzchnią piły,
- kredę – do zaznaczania miejsc nierówności, odkształceń lub punktów wymagających dalszej kontroli.
Zasada pomiaru
Liniał przykłada się do powierzchni piły w różnych kierunkach i położeniach. Jeżeli między liniałem a piłą powstaje szczelina, jej wielkość mierzy się szczelinomierzem. Miejsca odchyleń oznacza się kredą, aby łatwo je zlokalizować podczas dalszej oceny lub naprawy.
Znaczenie w praktyce
Płaska piła pracuje stabilniej, wykonuje dokładniejszy rzaz i mniej obciąża maszynę. Nadmierne odchylenia płaskości mogą być podstawą do wycofania piły z użytkowania albo skierowania jej do prostowania i regeneracji.