Skrawarka płaska

Słownik kwalifikacji DRM.08 - Organizacja i prowadzenie procesów przetwarzania drewna i materiałów drewnopochodnych

Skrawarka płaska to maszyna stosowana do otrzymywania cienkich arkuszy drewna, przede wszystkim oklein i fornirów okleinowych. W procesie tym drewno jest skrawane nożem w ruchu prostoliniowym, a nie obrotowym.

Zastosowanie

Skrawarki płaskie wykorzystuje się do produkcji oklein z drewna o atrakcyjnym rysunku słojów, np. sosny, dębu, buku, jesionu czy gatunków egzotycznych. Celem jest uzyskanie cienkich płatów drewna przeznaczonych do uszlachetniania powierzchni płyt, mebli, drzwi lub elementów dekoracyjnych.

Zasada działania

Materiał, np. odpowiednio przygotowana kłoda, pryzma lub blok drewna, jest przesuwany względem nieruchomego albo poruszającego się noża. Nóż odcina cienką warstwę drewna o ustalonej grubości. Dzięki temu można uzyskać okleinę o ładnym, powtarzalnym układzie słojów.

Skrawarka płaska a obwodowa

Najważniejsze rozróżnienie egzaminacyjne:

  • skrawarka płaska – służy głównie do produkcji oklein i fornirów dekoracyjnych,
  • skrawarka obwodowa – służy do łuszczenia drewna, czyli otrzymywania łuszczki, często na sklejkę.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli pytanie dotyczy przetworzenia kłód sosnowych na okleiny, właściwą maszyną jest skrawarka płaska, a nie pilarka ani skrawarka obwodowa.