Twardość drewna

Słownik kwalifikacji DRM.08 - Organizacja i prowadzenie procesów przetwarzania drewna i materiałów drewnopochodnych

Twardość drewna to zdolność materiału do przeciwstawiania się wgniataniu, ścieraniu i zarysowaniom. Jest jedną z kluczowych cech przy doborze drewna na elementy intensywnie użytkowane, np. schody, podłogi, parkiety, blaty robocze.

Znaczenie w praktyce

Im większa twardość drewna, tym lepiej element znosi:
- nacisk punktowy, np. obcasy, nogi mebli,
- uderzenia i wgniecenia,
- ścieranie podczas chodzenia,
- codzienne użytkowanie w miejscach o dużym natężeniu ruchu.

Dlatego na schody korzystniej wybiera się gatunki twarde, a nie miękkie drewno iglaste.

Przykłady gatunków

Do drewna stosunkowo miękkiego należą m.in.:
- sosna,
- świerk.

Są łatwe w obróbce, ale mniej odporne na wgniecenia.

Do gatunków twardszych należą m.in.:
- jesion,
- dąb,
- buk,
- grab.

Jesion charakteryzuje się dużą twardością, sprężystością i odpornością mechaniczną, dlatego dobrze nadaje się na schody oraz elementy narażone na obciążenia.

Twardość a gęstość

Twardość drewna często rośnie wraz z jego gęstością, choć nie są to pojęcia identyczne. Drewno o większej gęstości zwykle lepiej opiera się wgniataniu niż drewno lekkie i porowate.

Wniosek egzaminacyjny

Jeżeli pytanie dotyczy największej odporności schodów na wgniecenia spośród tarcicy sosnowej, brzozowej, jesionowej i świerkowej, właściwym wyborem jest tarcica jesionowa.