Właściwości fizyczne drewna to cechy, które można zaobserwować lub zmierzyć bez zmiany składu chemicznego drewna. Opisują wygląd, zachowanie wobec wilgoci, masę, przewodzenie ciepła czy reakcję na światło.
Przykłady właściwości fizycznych
Do właściwości fizycznych drewna zalicza się m.in.:
- rysunek drewna – układ słojów, promieni rdzeniowych i włókien widoczny na powierzchni,
- barwę – naturalny kolor drewna zależny od gatunku, wieku i warunków wzrostu,
- połysk – zdolność powierzchni drewna do odbijania światła,
- zapach – charakterystyczny dla niektórych gatunków, np. sosny, dębu, cedru,
- gęstość drewna – stosunek masy do objętości,
- wilgotność – zawartość wody w drewnie,
- nasiąkliwość – zdolność drewna do wchłaniania wody,
- skurcz i pęcznienie – zmiany wymiarów pod wpływem oddawania lub pobierania wilgoci.
Właściwości organoleptyczne
Rysunek, połysk, barwa i zapach często określa się jako właściwości organoleptyczne, ponieważ ocenia się je zmysłami: wzrokiem, węchem i dotykiem. W klasyfikacji technologicznej należą one do grupy właściwości fizycznych.
Znaczenie w przetwarzaniu drewna
Właściwości fizyczne wpływają na dobór drewna do produkcji mebli, oklein, podłóg, elementów konstrukcyjnych i dekoracyjnych. Na przykład atrakcyjny rysunek drewna jest ważny w fornirach, a wilgotność i gęstość mają znaczenie przy suszeniu, klejeniu i obróbce mechanicznej.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli w pytaniu pojawiają się cechy takie jak rysunek, połysk, barwa lub zapach drewna, należy kojarzyć je z właściwościami fizycznymi, a nie chemicznymi, mechanicznymi ani technicznymi.