Ziarnistość materiału ściernego określa wielkość ziaren ściernych znajdujących się na papierze, płótnie lub taśmie ściernej. W praktyce stolarskiej oznacza się ją najczęściej liczbą, np. 60, 80, 120, 150, 180, 240.
Zasada doboru ziarnistości
Im niższa liczba, tym ziarno jest grubsze i intensywniej usuwa materiał. Im wyższa liczba, tym ziarno jest drobniejsze i daje gładszą powierzchnię.
Przykładowo:
- 60–80 – szlifowanie zgrubne, usuwanie większych nierówności,
- 100–120 – szlifowanie pośrednie lub przygotowanie wielu powierzchni do dalszej obróbki,
- 150–240 – szlifowanie dokładniejsze, często przed wykańczaniem lub międzywarstwowo.
Znaczenie w obróbce drewna
Dobór ziarnistości zależy od:
- gatunku drewna,
- rodzaju szlifierki,
- etapu obróbki,
- wymaganej gładkości powierzchni,
- planowanego wykończenia, np. barwienia lub lakierowania.
Drewno twarde, takie jak dąb, wymaga odpowiedniego doboru ziarna, aby uzyskać równą powierzchnię bez głębokich rys. W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę na wszystkie warunki podane w tabeli: gatunek drewna, rodzaj maszyny oraz obrabianą powierzchnię.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli tabela podaje dla drewna dębowego i szlifierki taśmowej wartość 120, to właściwa odpowiedź to właśnie ziarnistość 120, a nie wartości z innych kolumn, np. dla szlifowania ręcznego.