Plug and Play
Słownik kwalifikacji EE8 - Kwalifikacja EE8
Co to jest Plug and Play?
Plug and Play (PnP) to technologia umożliwiająca automatyczne wykrywanie, identyfikowanie i konfigurowanie urządzeń podłączanych do komputera. Dzięki niej użytkownik może rozpocząć korzystanie z nowego sprzętu, np. karty dźwiękowej, drukarki, modemu, myszy USB czy karty sieciowej, bez ręcznego ustawiania parametrów pracy urządzenia.
Jak działa Plug and Play?
Po podłączeniu urządzenia system operacyjny, np. Windows:
- wykrywa nowe urządzenie,
- odczytuje jego identyfikator sprzętowy,
- dobiera odpowiedni sterownik,
- przydziela zasoby sprzętowe,
- konfiguruje urządzenie do pracy.
Do zasobów sprzętowych należą m.in. przerwania IRQ, kanały DMA, adresy portów wejścia/wyjścia oraz zakresy pamięci. Dawniej często trzeba było ustawiać je ręcznie, np. zworkami na karcie rozszerzeń. PnP znacznie uprościło ten proces.
Warstwy technologii PnP
Plug and Play działa dzięki współpracy kilku elementów:
- sprzętu obsługującego PnP,
- BIOS-u lub UEFI,
- systemu operacyjnego,
- sterowników urządzeń.
W systemach Windows informacje o wykrytym sprzęcie można sprawdzić m.in. w Menedżerze urządzeń. Jeśli system nie znajdzie właściwego sterownika, urządzenie może być widoczne jako nieznane lub działać niepoprawnie.
Na egzaminie
Opis typu: „automatyczna konfiguracja komputera i zainstalowanych urządzeń bez ręcznej konfiguracji” wskazuje na Plug and Play. Nie należy mylić tej technologii z FAT, czyli systemem plików, ani z HAL, czyli warstwą abstrakcji sprzętu w systemie operacyjnym.