Dowód księgowy to dokument potwierdzający dokonanie operacji gospodarczej, np. zakupu, sprzedaży, zapłaty lub korekty. Na jego podstawie dokonuje się zapisów w księgach rachunkowych albo w ewidencjach podatkowych.
Podział dowodów księgowych
Najważniejszy w tym pytaniu jest podział według pochodzenia dokumentu:
- dowody obce – otrzymane od innego podmiotu, np. faktura VAT zakupu otrzymana od dostawcy,
- dowody własne – wystawione przez daną jednostkę, np. faktura sprzedaży wystawiona klientowi,
- dowody wewnętrzne – sporządzone na potrzeby jednostki, np. dokument naliczenia amortyzacji.
Faktura VAT dokumentująca zakup jest wystawiana przez sprzedawcę i trafia do nabywcy. Dla nabywcy jest więc dokumentem obcym.
Inne rodzaje dokumentów
W testach mogą pojawić się także określenia:
- dokument bankowy – dotyczy operacji bankowych, np. wyciąg bankowy, potwierdzenie przelewu,
- dokument korygujący – poprawia wcześniejszy dokument, np. faktura korygująca,
- dokument magazynowy – potwierdza obrót towarami lub materiałami, np. PZ, WZ.
Jak rozpoznać dokument obcy?
Zadaj pytanie: kto wystawił dokument? Jeśli dokument został wystawiony przez kontrahenta i otrzymany przez jednostkę, jest to dowód obcy.
Przykład: urząd kupuje materiały biurowe i otrzymuje fakturę VAT od sklepu. Dla urzędu ta faktura jest obcym dowodem księgowym.