Kontrola dostępu do danych to podstawowa metoda zabezpieczania informacji przechowywanych w komputerach i systemach informatycznych. Polega na tym, że dostęp do danych mają wyłącznie osoby, które posiadają odpowiednie uprawnienia wynikające z zakresu obowiązków.
W pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź to: umożliwienie dostępu wyłącznie osobom posiadającym odpowiednie uprawnienia. Oznacza to ochronę danych przed odczytem, zmianą, usunięciem lub skopiowaniem przez osoby nieupoważnione.
Najważniejsze elementy kontroli dostępu
- identyfikacja użytkownika - system rozpoznaje, kto próbuje uzyskać dostęp, np. przez login,
- uwierzytelnianie - potwierdzenie tożsamości, np. hasłem, kartą, kodem SMS lub biometrią,
- autoryzacja - przyznanie konkretnych uprawnień, np. tylko do odczytu albo do edycji,
- zasada minimalnych uprawnień - pracownik ma dostęp tylko do tych danych, które są mu potrzebne do pracy,
- rejestrowanie działań - system zapisuje, kto i kiedy korzystał z danych.
Przykład w administracji
Pracownik kancelarii może mieć dostęp do rejestru spraw, ale niekoniecznie do akt kadrowych wszystkich pracowników. Dostęp do danych osobowych, finansowych lub niejawnych powinien być ograniczony do osób upoważnionych.
Czego nie należy mylić?
Obieg dokumentów, przekazywanie akt do archiwum czy prowadzenie spisów i teczek są elementami organizacji pracy biurowej i kancelaryjnej. Nie są jednak bezpośrednią metodą zabezpieczania danych zapisanych w pamięci komputerów. W tym przypadku kluczowe są uprawnienia dostępu.