Termin to określony czas, z którego upływem wiążą się skutki prawne, np. możliwość złożenia oświadczenia, wykonania zobowiązania albo dochodzenia roszczenia.
W prawie cywilnym zasady obliczania terminów określa Kodeks cywilny. Szczególnie ważne jest rozróżnienie, czy termin ma być liczony jako czas ciągły, czy jego ciągłość nie jest wymagana.
Terminy ciągłe
Jeżeli termin jest oznaczony w dniach, tygodniach, miesiącach lub latach i ma charakter ciągły, zwykle liczy się go według kalendarza. Przykładowo termin miesięczny kończy się w dniu odpowiadającym datą początkowemu dniowi terminu.
Terminy bez wymogu ciągłości
Zgodnie z art. 114 Kodeksu cywilnego, gdy termin jest wyrażony w miesiącach lub latach, a jego ciągłość nie jest wymagana, przyjmuje się, że:
- miesiąc ma 30 dni,
- rok ma 365 dni.
Nie patrzy się wtedy na rzeczywistą długość miesięcy ani na to, czy rok jest przestępny.
Przykład egzaminacyjny
Termin: 1 rok i 6 miesięcy
Obliczenie:
- 1 rok = 365 dni,
- 6 miesięcy = 6 × 30 dni = 180 dni,
- razem: 365 + 180 = 545 dni.
Poprawna odpowiedź: 545 dni.
Na co uważać?
Nie należy automatycznie liczyć 6 miesięcy jako pół roku, czyli 182 lub 183 dni. Przy braku wymogu ciągłości stosuje się wartości ustawowe: miesiąc = 30 dni, rok = 365 dni.