Wskaźnik szybkiej płynności nazywany jest także wskaźnikiem płynności II stopnia lub „mocnym testem”. Pokazuje, czy przedsiębiorstwo jest w stanie spłacić zobowiązania krótkoterminowe za pomocą najbardziej płynnych składników aktywów obrotowych, czyli bez konieczności sprzedaży zapasów.
Wzór
Najczęściej stosowany wzór:
Wskaźnik szybkiej płynności = (aktywa obrotowe − zapasy) / zobowiązania krótkoterminowe
Można też zapisać go jako:
Wskaźnik szybkiej płynności = (należności krótkoterminowe + środki pieniężne) / zobowiązania krótkoterminowe
Jeżeli w zadaniu podano tylko należności i środki pieniężne jako składniki aktywów obrotowych poza zapasami, oba wzory dadzą ten sam wynik.
Jak interpretować wynik?
- wynik około 1,0 oznacza, że firma ma wystarczające szybko dostępne aktywa na pokrycie zobowiązań krótkoterminowych,
- wynik poniżej 1,0 może wskazywać na problemy z bieżącą płynnością,
- zbyt wysoki wynik może oznaczać nieefektywne wykorzystanie środków pieniężnych lub należności.
Przykład z zadania
Dane:
- aktywa obrotowe: 120 000 zł,
- zapasy: 56 000 zł,
- zobowiązania krótkoterminowe: 94 000 zł.
Obliczenie:
(120 000 − 56 000) / 94 000 = 64 000 / 94 000 = 0,68
Wskaźnik szybkiej płynności wynosi więc 0,68. Oznacza to, że na 1 zł zobowiązań krótkoterminowych spółka posiada 0,68 zł szybko płynnych aktywów.