Inwestycje długoterminowe
Słownik kwalifikacji EKA.04 - Prowadzenie dokumentacji w jednostce organizacyjnej
Inwestycje długoterminowe to składniki aktywów posiadane przez jednostkę w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych przez okres dłuższy niż 12 miesięcy od dnia bilansowego. W bilansie zalicza się je do aktywów trwałych, a nie do zobowiązań.
Przykłady inwestycji długoterminowych
Do inwestycji długoterminowych mogą należeć m.in.:
- udziały i akcje w innych jednostkach,
- obligacje o terminie wykupu dłuższym niż rok,
- długoterminowe pożyczki udzielone innym podmiotom,
- nieruchomości inwestycyjne,
- długoterminowe lokaty finansowe.
Kluczowa zasada egzaminacyjna
O klasyfikacji inwestycji decyduje przede wszystkim czas utrzymywania lub termin wymagalności:
- do 12 miesięcy — inwestycje krótkoterminowe,
- powyżej 12 miesięcy — inwestycje długoterminowe.
Jeżeli spółka kupuje dwuletnie obligacje Skarbu Państwa, to ich równowartość w bilansie ujmuje jako inwestycje długoterminowe, ponieważ okres ich wykupu przekracza jeden rok.
Ważne rozróżnienie
Dla nabywcy obligacje są aktywem, ponieważ stanowią lokatę kapitału i mogą przynieść odsetki. Zobowiązaniem są natomiast dla emitenta obligacji, czyli podmiotu, który pożycza pieniądze i musi je zwrócić.