Klucz podziałowy kosztów pośrednich
Słownik kwalifikacji EKA.04 - Prowadzenie dokumentacji w jednostce organizacyjnej
Klucz podziałowy kosztów pośrednich to podstawa, według której rozlicza się koszty pośrednie na produkty, zlecenia, usługi lub wydziały. Stosuje się go wtedy, gdy kosztu nie można przypisać bezpośrednio do konkretnego wyrobu.
Koszty bezpośrednie i pośrednie
Koszty bezpośrednie można łatwo przypisać do danego zlecenia, np.:
- materiały bezpośrednie,
- płace bezpośrednie.
Koszty pośrednie, np. koszty wydziałowe, dotyczą całej produkcji i trzeba je rozdzielić według logicznej podstawy.
Przykładowe klucze podziałowe
Koszty pośrednie mogą być rozliczane proporcjonalnie do:
- płac bezpośrednich,
- materiałów bezpośrednich,
- roboczogodzin,
- maszynogodzin,
- kosztów bezpośrednich ogółem.
Dobry klucz powinien mieć związek z powstawaniem kosztów. Jeżeli większe płace oznaczają większe zaangażowanie pracowników i większe obciążenie wydziału, można użyć płac bezpośrednich jako klucza.
Przykład
Jeżeli koszty wydziałowe wynoszą 10 000 zł, a płace bezpośrednie ogółem 20 000 zł, wskaźnik narzutu wynosi:
10 000 zł / 20 000 zł = 50%
Jeśli zlecenie nr 1 ma płace bezpośrednie 6 000 zł, przypadające na nie koszty wydziałowe wyniosą:
6 000 zł × 50% = 3 000 zł
Jeśli zlecenie nr 2 ma płace bezpośrednie 14 000 zł:
14 000 zł × 50% = 7 000 zł
Takie rozliczenie występuje często w kalkulacji doliczeniowej.