Przejdź do głównej treści

Wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów

Słownik kwalifikacji EKA.05 - Prowadzenie spraw kadrowo-płacowych i gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych

Nie każdy wydatek poniesiony przez przedsiębiorcę może obniżyć podstawę opodatkowania. W podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązuje zasada, że kosztem uzyskania przychodów jest wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, o ile nie został wyłączony ustawowo.

Co oznacza wyłączenie z kosztów?

Ustawa o PIT wskazuje katalog wydatków, których nie wolno zaliczać do kosztów podatkowych, nawet jeśli zostały faktycznie zapłacone i dotyczą działalności gospodarczej.

Typowe wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów to m.in.:
- grzywny i kary pieniężne orzeczone w postępowaniu karnym, karnym skarbowym lub administracyjnym,
- odsetki za zwłokę z tytułu zaległości podatkowych,
- wydatki o charakterze osobistym przedsiębiorcy,
- niektóre kary umowne i odszkodowania,
- koszty reprezentacji, zwłaszcza wydatki na wystawne przyjęcia lub alkohol.

Przykład egzaminacyjny

Zapłacona grzywna orzeczona w postępowaniu karnym nie jest kosztem uzyskania przychodów. Państwo nie pozwala obniżać podatku przez wydatki wynikające z naruszenia prawa.

Ważne rozróżnienie

Kosztami podatkowymi mogą być natomiast zwykłe wydatki związane z działalnością, np. czynsz za lokal firmowy, zakup materiałów biurowych czy składki ZUS finansowane przez pracodawcę za pracowników, jeśli spełniają warunki ustawowe.