Bieg jałowy silnika indukcyjnego to praca silnika bez obciążenia mechanicznego na wale. Silnik obraca się wtedy z prędkością bardzo zbliżoną do prędkości synchronicznej, a jego poślizg jest mały.
Prąd biegu jałowego
Mimo braku obciążenia silnik nadal pobiera prąd z sieci. Jest to głównie prąd magnesujący, potrzebny do wytworzenia pola magnetycznego w stojanie. Prąd biegu jałowego może wynosić orientacyjnie kilkadziesiąt procent prądu znamionowego, zależnie od konstrukcji silnika.
Dlaczego zbyt duże napięcie może wyzwolić zabezpieczenie?
W silniku indukcyjnym strumień magnetyczny zależy w przybliżeniu od stosunku U/f:
- U — napięcie zasilania,
- f — częstotliwość zasilania.
Jeżeli częstotliwość jest stała, a napięcie zasilania jest zbyt wysokie, wzrasta strumień magnetyczny w rdzeniu. Może dojść do nasycenia obwodu magnetycznego, a wtedy prąd magnesujący rośnie gwałtownie. W efekcie nawet przy biegu jałowym prąd może przekroczyć wartość dopuszczalną i spowodować zadziałanie zabezpieczenia przetężeniowego.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Przy biegu jałowym nie występuje przeciążenie mechaniczne silnika, dlatego odpowiedź „przeciążenie silnika” jest błędna. Za mały przekrój przewodów powoduje głównie spadek napięcia i nagrzewanie przewodów, a nie typowy wzrost prądu jałowego silnika. „Rozbieganie się” nie jest typową przyczyną dla silnika indukcyjnego zasilanego z sieci.