Biegun komutacyjny
Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych
Biegun komutacyjny to dodatkowy, wąski biegun magnetyczny stosowany w maszynach prądu stałego. Umieszcza się go między biegunami głównymi, najczęściej w osi obojętnej maszyny, czyli w miejscu, gdzie przebiega proces komutacji.
Na rysunkach przekrojów maszyn prądu stałego biegun komutacyjny jest zwykle mniejszy od bieguna głównego i znajduje się pomiędzy dużymi biegunami stojana. W pytaniach egzaminacyjnych często trzeba odróżnić go od szczotek, komutatora, bieguna głównego i nabiegunnika.
Zadanie bieguna komutacyjnego
Biegun komutacyjny służy do poprawy warunków komutacji, czyli przełączania prądu w uzwojeniach wirnika przez komutator i szczotki. Jego główne funkcje to:
- zmniejszenie iskrzenia na komutatorze,
- kompensowanie niekorzystnego wpływu oddziaływania twornika w strefie komutacji,
- wytwarzanie pola magnetycznego ułatwiającego zmianę kierunku prądu w zezwoju komutującym,
- poprawa pracy maszyny przy zmianach obciążenia.
Budowa i połączenie
Biegun komutacyjny składa się z rdzenia oraz uzwojenia. Uzwojenie biegunów komutacyjnych jest zwykle połączone szeregowo z uzwojeniem twornika, dlatego prąd w nim zmienia się wraz z prądem obciążenia maszyny.
Jak rozpoznać na rysunku?
Biegun komutacyjny:
- jest mniejszy od bieguna głównego,
- znajduje się pomiędzy biegunami głównymi,
- jest elementem stojana,
- nie jest szczotką ani komutatorem,
- nie stanowi nabiegunnika bieguna głównego.
W analizowanym pytaniu symbol Y wskazuje właśnie biegun komutacyjny.