Charakterystyka mechaniczna silnika indukcyjnego przedstawia zależność momentu elektromagnetycznego od prędkości obrotowej, najczęściej zapisywaną jako M = f(n).
Na wykresie:
- oś pionowa oznacza moment M,
- oś pozioma oznacza prędkość obrotową n,
- krzywa pokazuje, jak zmienia się moment silnika przy różnych prędkościach.
Ważne punkty charakterystyki
Typowa charakterystyka silnika indukcyjnego zawiera:
- moment rozruchowy – moment przy prędkości bliskiej zeru,
- moment maksymalny – największy moment, jaki silnik może chwilowo wytworzyć,
- punkt pracy znamionowej – praca przy obciążeniu znamionowym,
- prędkość synchroniczną – graniczną prędkość zależną od częstotliwości zasilania.
Silnik indukcyjny w pracy silnikowej obraca się nieco wolniej od prędkości synchronicznej. Różnica ta wynika z poślizgu.
Wpływ częstotliwości
Przy regulacji częstotliwościowej zmiana częstotliwości zasilania powoduje przesunięcie charakterystyki wzdłuż osi prędkości. Gdy częstotliwość rośnie, rośnie również prędkość synchroniczna, więc charakterystyka przesuwa się w prawo.
Jeżeli jednocześnie zachowany jest warunek U/f = const, strumień magnetyczny w silniku pozostaje w przybliżeniu stały. Dzięki temu maksymalny moment silnika również pozostaje prawie taki sam.
Jak rozpoznać na wykresie?
Dla warunku f₂ > f₁ poprawna charakterystyka powinna mieć krzywą dla f₂ przesuniętą w prawo względem krzywej dla f₁, a wysokość momentu maksymalnego powinna być zbliżona. Taki wykres odpowiada regulacji częstotliwościowej przy stałym stosunku U/f.