Głowica olejowa napowietrzna to rodzaj osprzętu kablowego służący do zakończenia kabla elektroenergetycznego i wyprowadzenia jego żył do pracy w warunkach zewnętrznych. Stosowana była głównie przy kablach średniego napięcia, np. przy przejściu z linii kablowej na urządzenia lub linię napowietrzną.
Cechy rozpoznawcze
Na rysunkach egzaminacyjnych głowicę olejową napowietrzną można rozpoznać po:
- kilku oddzielnych izolatorach wyprowadzających żyły kabla,
- porcelanowych izolatorach z widocznymi kloszami lub żebrami,
- masywnej dolnej części, do której wprowadzony jest kabel,
- konstrukcji przystosowanej do pracy na zewnątrz,
- dużych odstępach izolacyjnych i długiej drodze upływu po powierzchni izolatorów.
Dlaczego „olejowa”?
W głowicy olej pełni funkcję izolacyjną i pomaga w wyrównaniu pola elektrycznego wewnątrz zakończenia kabla. Dzięki temu ogranicza się ryzyko przebicia izolacji przy wysokim napięciu.
Dlaczego „napowietrzna”?
Określenie napowietrzna oznacza, że głowica jest przeznaczona do pracy na zewnątrz. Musi być odporna na deszcz, zabrudzenia, wilgoć i zmiany temperatury. Z tego powodu ma wyraźnie użebrowane izolatory, które zwiększają drogę upływu prądu po ich powierzchni.
Ważne na egzaminie
Głowica kablowa kończy kabel i umożliwia podłączenie jego żył do dalszej instalacji. Nie należy jej mylić z mufą, która służy do łączenia dwóch odcinków kabla.