Izolator kołpakowy to element izolacyjny stosowany w liniach napowietrznych, którego zadaniem jest mechaniczne podtrzymanie przewodu oraz elektryczne odizolowanie go od konstrukcji wsporczej, np. słupa lub poprzecznika.
Jak go rozpoznać?
Izolator kołpakowy ma charakterystyczny kształt przypominający kołpak lub czapkę. Zwykle jest stosunkowo niski, ma porcelanowy lub szklany korpus oraz szeroki klosz zwiększający drogę upływu prądu po powierzchni izolatora. Często współpracuje z metalowym trzpieniem lub hakiem mocującym.
Na rysunkach technicznych można go odróżnić od izolatorów długopniowych i wsporczych po tym, że:
- nie jest wysoki i smukły,
- nie ma wielu jednakowych żeber na długim cylindrycznym korpusie,
- ma zwartą budowę z wyraźnym „kołpakiem”,
- jest przystosowany do zamocowania na trzpieniu lub haku.
Zastosowanie
Izolatory kołpakowe stosuje się w elektroenergetycznych liniach napowietrznych, zwłaszcza tam, gdzie wymagane jest pewne zamocowanie przewodu i zachowanie odpowiedniej izolacji względem konstrukcji wsporczej.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę głównie na kształt izolatora. Izolator kołpakowy wysokiego napięcia będzie miał zwartą, kołpakową formę z szerokim kloszem, a nie postać długiego izolatora z wieloma żebrami.