Izolator stojący średniego napięcia

Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych

Izolator stojący średniego napięcia to izolator stosowany m.in. w liniach napowietrznych SN, np. o napięciu znamionowym 15 kV. Jego zadaniem jest mechaniczne podtrzymanie przewodu oraz elektryczne odizolowanie go od konstrukcji wsporczej, najczęściej słupa lub poprzecznika.

Cechy charakterystyczne

Izolator tego typu zwykle ma:
- wydłużony kształt pionowy,
- kilka kloszy lub karbów zwiększających drogę upływu prądu po powierzchni,
- część mocującą do osadzenia na trzpieniu lub konstrukcji wsporczej,
- odpowiednią wytrzymałość elektryczną dla napięć średnich.

W pytaniach egzaminacyjnych izolator do linii 15 kV rozpoznaje się po tym, że jest większy i ma bardziej rozbudowany profil izolacyjny niż izolatory niskiego napięcia. Na rysunkach często wyróżnia się kilkoma wyraźnymi „daszkami” lub kloszami.

Zastosowanie

Izolatory stojące SN stosuje się w liniach napowietrznych do:
- podtrzymywania przewodów roboczych,
- izolowania przewodu od słupa,
- zapewnienia odpowiedniej drogi upływu w deszczu, zabrudzeniu i wilgoci.

Materiały

Najczęściej spotykane są izolatory:
- porcelanowe,
- szklane,
- kompozytowe.

Ważne na egzaminie

Dla linii napowietrznej 15 kV nie wybiera się małych izolatorów instalacyjnych lub niskonapięciowych. Należy wskazać izolator przeznaczony do średniego napięcia, o odpowiednio długiej drodze izolacyjnej i konstrukcji liniowej.