Jednofazowy silnik indukcyjny to silnik prądu przemiennego zasilany z sieci jednofazowej, najczęściej 230 V. Należy do silników asynchronicznych, czyli takich, w których wirnik obraca się z prędkością mniejszą od prędkości pola wirującego. Różnica ta nazywa się poślizgiem.
Dlaczego potrzebuje układu rozruchowego?
Jednofazowe uzwojenie stojana samo nie wytwarza wirującego pola magnetycznego wystarczającego do samoczynnego rozruchu. Dlatego stosuje się fazę pomocniczą, która przesuwa fazowo prąd względem uzwojenia głównego. Dzięki temu powstaje moment rozruchowy.
Typowe odmiany
Do jednofazowych silników indukcyjnych zalicza się m.in.:
- silnik z kondensatorem roboczym – kondensator pozostaje włączony podczas pracy silnika,
- silnik z kondensatorem rozruchowym – kondensator działa głównie podczas rozruchu, potem jest odłączany,
- silnik z kondensatorem roboczym i rozruchowym – ma lepszy moment rozruchowy i poprawne warunki pracy,
- silnik z rezystancyjną fazą pomocniczą – przesunięcie fazowe uzyskuje się dzięki większej rezystancji uzwojenia pomocniczego.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Nie należy mylić tych silników z:
- silnikami prądu stałego: obcowzbudnymi, szeregowymi, bocznikowymi,
- maszynami synchronicznymi: jawnobiegunowymi i z cylindrycznym wirnikiem,
- ogólnym podziałem silników na komutatorowe, pierścieniowe i klatkowe.
W pytaniach egzaminacyjnych prawidłowa grupa jednofazowych silników indukcyjnych to zwykle: z kondensatorem roboczym, z kondensatorem rozruchowym oraz z rezystancyjną fazą pomocniczą.