Koniunkcja w układzie sterowania
Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych
Koniunkcja to funkcja logiczna typu AND. W układach sterowania oznacza, że wyjście zostanie załączone tylko wtedy, gdy spełnione są wszystkie wymagane warunki jednocześnie.
W schematach przekaźnikowych koniunkcję najczęściej realizuje się przez szeregowe połączenie styków zwiernych. Prąd popłynie do cewki przekaźnika, stycznika lub lampki tylko wtedy, gdy każdy styk w szeregu będzie zamknięty.
Przykład działania
Jeżeli styki S1 i S2 są połączone szeregowo, to cewka K1 zostanie zasilona tylko wtedy, gdy:
S1jest zamknięty,S2jest zamknięty.
Jeżeli choć jeden z nich pozostaje otwarty, obwód jest przerwany i wyjście nie działa.
Tabela prawdy funkcji AND
| S1 | S2 | Wyjście K1 |
|---|---|---|
| 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 0 |
| 1 | 0 | 0 |
| 1 | 1 | 1 |
1 oznacza stan aktywny lub styk zamknięty, a 0 stan nieaktywny lub styk otwarty.
Jak rozpoznać koniunkcję na schemacie?
Koniunkcję rozpoznaje się po tym, że elementy sterujące są włączone jeden za drugim w tej samej gałęzi obwodu. Taki układ wymaga jednoczesnego zadziałania wszystkich elementów. Jest to typowe np. dla układów, w których uruchomienie maszyny wymaga spełnienia kilku warunków bezpieczeństwa.