Napięcie robocze spawarki elektrycznej
Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych
Napięcie robocze spawarki to napięcie występujące po stronie wyjściowej spawarki podczas jarzenia się łuku spawalniczego, czyli w czasie właściwego spawania.
W jednofazowych spawarkach elektrycznych napięcie robocze wynosi najczęściej około 20–50 V. Jest ono znacznie niższe od napięcia zasilania, ponieważ spawarka obniża napięcie i jednocześnie umożliwia uzyskanie dużego prądu potrzebnego do spawania.
Ważne rozróżnienie
Nie należy mylić trzech napięć:
- napięcie zasilania – napięcie doprowadzone do spawarki, np. 230 V dla spawarki jednofazowej,
- napięcie biegu jałowego – napięcie na zaciskach spawarki bez obciążenia, przed zapłonem łuku,
- napięcie robocze – napięcie podczas spawania, zwykle 20–50 V.
W pytaniach egzaminacyjnych najczęstsza pułapka polega na pomyleniu napięcia roboczego z napięciem zasilania. Spawarka jednofazowa może być zasilana z sieci 230 V, ale jej napięcie robocze po stronie spawania jest dużo niższe.
Dlaczego napięcie robocze jest niskie?
Podczas spawania potrzebny jest przede wszystkim duży prąd spawania, który powoduje nagrzanie i stopienie metalu. Zbyt wysokie napięcie po stronie elektrody zwiększałoby zagrożenie porażeniowe i nie jest potrzebne do utrzymania łuku w typowych warunkach.
Do zapamiętania
Dla jednofazowych spawarek elektrycznych napięcie robocze wynosi:
20–50 V.