Oparzenie elektrolitem to uszkodzenie skóry lub błon śluzowych przez substancję chemiczną stosowaną m.in. w akumulatorach. W zajezdniach wózków akumulatorowych najczęściej zagrożenie stanowi elektrolit z akumulatorów kwasowo-ołowiowych, czyli roztwór kwasu siarkowego.
Pierwsza pomoc
Podstawową czynnością przy kontakcie elektrolitu ze skórą jest natychmiastowe i długotrwałe płukanie miejsca oparzenia bieżącą wodą. Woda rozcieńcza i usuwa substancję chemiczną z powierzchni skóry.
Należy:
- przerwać kontakt poszkodowanego z elektrolitem,
- zdjąć skażoną odzież, rękawice lub obuwie, jeśli nie są przyklejone do skóry,
- płukać ranę dużą ilością bieżącej wody,
- nie pocierać skóry,
- zabezpieczyć ranę jałowym opatrunkiem,
- wezwać pomoc medyczną, szczególnie przy rozległym oparzeniu, kontakcie z oczami lub silnym bólu.
Czego nie wolno stosować?
Nie należy przemywać rany:
- kwasem octowym,
- alkoholem etylowym,
- wodą utlenioną,
- innymi środkami chemicznymi „neutralizującymi”.
Próba neutralizacji kwasu zasadą lub innych substancji chemicznych może wywołać dodatkową reakcję cieplną i pogłębić uszkodzenie tkanek.
Zapamiętaj na egzamin
W pytaniach dotyczących oparzenia elektrolitem poprawną odpowiedzią jest zwykle: przemyć ranę bieżącą wodą. Jest to najbezpieczniejszy i podstawowy sposób pierwszej pomocy przy skażeniu chemicznym skóry.