Oparzenie II stopnia obejmuje naskórek i część skóry właściwej. Typowe objawy to silny ból, zaczerwienienie, obrzęk oraz pęcherze wypełnione płynem. W pierwszej pomocy najważniejsze jest szybkie ograniczenie działania wysokiej temperatury na tkanki.
Co zrobić w pierwszej kolejności?
Ranę oparzeniową II stopnia należy schłodzić zimną lub chłodną bieżącą wodą. Chłodzenie powinno trwać zwykle około 10-20 minut, o ile nie powoduje wychłodzenia poszkodowanego.
Prawidłowe postępowanie:
- przerwać kontakt ze źródłem ciepła,
- schładzać oparzone miejsce wodą,
- zdjąć biżuterię i ciasne elementy odzieży z okolicy oparzenia, jeśli nie są przyklejone do skóry,
- założyć jałowy, suchy opatrunek,
- obserwować stan poszkodowanego.
Czego nie wolno robić?
Nie należy smarować oparzenia masłem, tłuszczem, kremem, jodyną ani gencjaną. Takie substancje mogą utrudnić ocenę rany, zwiększyć ryzyko zakażenia i pogorszyć gojenie.
Nie wolno także:
- przekłuwać pęcherzy,
- odrywać przyklejonej odzieży,
- przykładać lodu bezpośrednio do skóry,
- posypywać rany proszkami lub zasypywać mąką.
Kiedy wezwać pomoc medyczną?
Pomocy lekarskiej wymagają szczególnie oparzenia rozległe, głębokie, obejmujące twarz, dłonie, stopy, krocze, stawy lub powstałe wskutek porażenia prądem. W pracy elektryka każde oparzenie związane z prądem elektrycznym należy traktować poważnie, nawet jeśli rana zewnętrzna wygląda niegroźnie.