Pomiar rezystancji izolacji uzwojeń silnika wykonuje się w celu sprawdzenia, czy izolacja między uzwojeniami oraz między uzwojeniami a obudową nie jest uszkodzona, zawilgocona lub zanieczyszczona. Do pomiaru stosuje się miernik rezystancji izolacji, potocznie nazywany induktorem lub megomomierzem.
Dobór napięcia probierczego
Dla silnika elektrycznego o napięciu znamionowym 230/400 V pomiar wykonuje się napięciem probierczym:
500 V DC
Jest to typowa wartość dla urządzeń i obwodów o napięciu znamionowym do 500 V. Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź to 500 V, a nie 230 V, 1000 V ani 2500 V.
Co się mierzy?
Najczęściej sprawdza się rezystancję izolacji:
- między uzwojeniem a obudową silnika,
- między poszczególnymi uzwojeniami,
- po odłączeniu silnika od instalacji zasilającej.
Pomiar wykonuje się przy silniku wyłączonym spod napięcia. Przed pomiarem należy upewnić się, że nie ma napięcia na zaciskach, a po pomiarze rozładować uzwojenia.
Ważna zasada egzaminacyjna
Dla silników niskiego napięcia, np. 230/400 V, należy zapamiętać:
- napięcie znamionowe silnika: 230/400 V,
- napięcie probiercze miernika: 500 V DC.
Nie należy mylić napięcia znamionowego pracy silnika z napięciem probierczym używanym podczas badania izolacji.